Ferrari powinno być czerwone? Nie, powinno być żółte. Historia włoskiego producenta jest jak „scenariusz tureckiego tasiemca”. Początkowo to zespół wyścigowy, później biuro inżynieryjne a w końcu mała montownia, która ma odwagę sprzedać swój pojazd do użytku na drogach publicznych. Interesują się nią Amerykanie – chcą ją nawet kupić (Ford), ale ostatecznie pozostaje włoska i rozwija się dzięki Fiatowi, dla którego staje się ważna. Niezależnie od czasów – zawsze ma w ofercie silnik V12. To ważna część jej tożsamości.
Jakie jest Ferrari? Chcąc to stwierdzić należy cofnąć się w czasie o ponad 80 lat. Tylko tak można zrozumieć pochodzenie Ferrari i jej cechy szczególne. Czy Ferrari to tylko nazwisko? Może kryje się za nim „coś” więcej niż mity, legendy i plotki? Modeli, które ujawniają charakter Ferrari są setki – tyle odmian powstało przez lata. Wybrane serie liczyły nawet kilkadziesiąt odmian karoseryjnych i wersji jednego silnika, np. seria 250 i 330. Badanie DNA zaczynamy od „czegoś”, co nie jest uznawane za Ferrari, ale ma jego cechy.
AAC Tipo 815 (1940) – w pół drogi pomiędzy Bimotore przygotowanym dla Scuderii a pierwszą „125-tką”. Piękne nadwozie łączące sport i elegancję. Zaledwie 625 kg masy własnej, silnik złożony z własnej inwencji i części Fiata. Doskonałe osiągi, ale i awaryjność. Tylko dwie sztuki, ale za to początek legendy o Ferrari, które nigdy nie wyprze się związków z Fiatem.
AAC Tipo 815
Źródło: Wheelsage
Ferrari 166 Inter (1948) – pierwsze Ferrari z dachem. Wreszcie można jeździć w każdej pogodzie. Rysują ją: Farina i Vignale. Ma już 12 cylindrów, dwa litry pojemności w bloku „Colombo” i waży około 900 kg. Pierwsza wersja silnika ma moc … 90 KM. Ferrari to nie tylko wyścigówki. To również szybki pojazd do dalekiej turystyki.
166 w nadwoziu Vignale
Źródło: Classic Driver
Ferrari 250 MM (1953) – 900 kg, „Colombo” o mocy 240 KM – wyścigówka z dachem na trudne warunki wyścigów długodystansowych. Karoseria „małego Fariny” lub Vignale. Nadal jedynie 4 biegi do przodu. To Ferrari to początek serii „250”, która będzie produkowana przez 10 lat. Ferrari podąża drogą ewolucji i doskonali swoją technikę.
Ferrari 250 MM
Źródło: favcars
Ferrari 156 F1 (1961) – mały i lekki bolid Formuły 1. Ma silnik V6 o mocy 190-200 KM osiąganej z pojemności 1,5 dm3. Do tego zawory, DOHC i kręci się do 10000 obrotów. Szybka wyścigówka z pyskiem rekina z przodu to pojazd Tripsa, Hilla, Bandiniego i Surteesa. Ferrari to duch Formuły 1 i najważniejszy uczestnik tej serii wyścigów.
Ferrari 156 F1 „Sharknose”
Źródło: wheelsage
Ferrari 330 (1963) – Ferrari dla całej rodziny. Z tyłu zmieszczą się najwyżej dzieci lub osoby o wzroście do 160 cm. Ma klimatyzację, wspomaganie kierownicy i 4-litrowy silnik Colombo, którego moc dochodzi do … 390 KM (w wersji na wyścig Le Mans). Ma nawet pojemny bagażnik. „Rodzinne Ferrari” to wyścigówka dla całej rodziny.
Ferrari 330 GT 2+2
Źródło: Ferrari
Dino/Ferrari Dino 206 GT (1967) – drogowy model sportowej submarki Ferrari, pod którą oferowano konstrukcje projektu Alfredo Ferrari. Wyścigówki z logo Dino pojawiły się już 10 lat wcześniej. Drogowe Dino miało być tak tanie jak Porsche 911 i stanowić jego konkurencję. Tanie Ferrari to właśnie takie w cenie Porsche 911.
Dino 246 GT
Źródło: carstyling.ru
Ferrari 365 GT4 2+2 (1972) – produkowany przez 17 lat. Przez ten czas modernizowane i pod nowymi nazwami. Silnik Colombo o mocy 300-340 KM, podnoszone reflektory i … 5-biegowy „automat”. Waży już 1,5 tony, ale nadal jest szybkie. Jeden z ulubionych pojazdów Enzo. Ferrari to pojazd na co dzień.
365 GT4 2+2
Źródło: carstyling.ru
Ferrari 208 GTB (1980) – „powolne Ferrari”. Paradoks marki czyli pojazd dostosowany do włoskich norm podatkowych. Dwa litry pojemności, moc 155 KM i karoseria z pyskiem rekina projektu Leonarda. Wyprodukowano ich około 300 sztuk. Nawet Ferrari musi dostosować się do norm i przepisów – to dotyczy każdego producenta.
Najwolniejsze Ferrari
Źródło: Ferrari
Ferrari Testarossa (1984) – nazwa nawiązuje do modeli z lat 50-tych. Testarossa ma „płaski” silnik, efektowne „żaluzje” i podnoszone reflektory. To symbol lat 80-tych. Jest szybka i droga. Pojawia się w filmach, gdzie najczęściej należy do barona narkotykowego lub do … policjantów z Miami. Ferrari to gwiazda kina.
Ferrari Testarossa
Źródło: Ferrari
Ferrari 550 Maranello (1996) – pierwsze po wielu latach V12 z przodu tylko dwa dwóch osób. Nowy styl – powrót do obłości i rezygnacja z podnoszonych reflektorów. Nadwozia projektu Pininfariny i Zagato. Wiele wersji specjalnych i sukcesy w sporcie. Ferrari jest przywiązane do własnej tradycji i czerpie z niej to co najlepsze.
Ferrari 550 Maranello
Źródło: Ferrari
Ferrari to włoska dusza. Jest szybkie i niebezpieczne. Bywa rodzinne, ale pozostaje uparte. Nie słucha, nie naśladuje, ale wyznacza sobie kierunek, który okazuje się słuszny i to za nim inni podążają. „Tanie Ferrari” to „drogie Ferrari” – poziom „911-tki” nie oznacza żadnych okazji. Ferrari to gwiazda kina i sportu. Można nim jeździć na co dzień a w niedzielę wykręcić rekord toru. Ferrari czasem jest powolne – dlatego, że musi a nie, że chce. Nie ma Formuły 1 bez Ferrari – gdy zrezygnuje ze startów sport ten przestanie istnieć.
Ferrari od początku współpracuje z Fiatem. Potrafi być rewolucyjne, ale również ewolucyjne – doskonali swoje konstrukcje. Często „odgrzewa kotlety” prezentując nowy model, który jest zmodernizowaną wersją starego. Ferrari ma tradycję, znaki rozpoznawcze i chroni swoje dziedzictwo nawet przed własną rodziną. Do dziś mówi się, że „prawdziwe Ferrari” ma silnik V12, „inne” to nie jest Ferrari. Ferrari nie jest wielkie i ciężkie – musi być jak najlżejsze i najmniejsze. To dzięki temu jest szybkie i może wygrywać z najlepszymi.
Ferrari ma w swoim DNA ducha sportu. Ma również pierwiastek innowacji – tak, psuje się, ale ryzyko jest wliczone w użytkowanie pojazdu. Ten nie jest doskonały, ale nie musi. Ferrari ma również pierwiastek luksusu – wygodne fotele, wspomagania i automat od GM. Pomimo wpływu prawa nadal nie przestaje być takie jak było. Żadne przepisy nie wpłyną na zmianę zachowania Włochów. To niepokorne dusze. Takie jest właśnie Ferrari. Ferrari to samochody jak i człowiek i to jego DNA znajduje się w każdym produkcie wyjeżdżającym z fabryki.