Scania to duma szwedzkiej gospodarki. Dawny producent wagonów kolejowych, który na początku XX wieku postanowił, że jego wagon transportowy zyska własny napęd i ogumienie. Tak powstała pierwsza ciężarówka. Połączenie z innym producentem – Vabis spowodowało, że z małej manufaktury firma przekształciła się w imperium produkujące ciężarówki, autobusy i pojazdy specjalne. Scania przetrwała wiele kryzysów. Przetrwała upadek swojego drugiego przedsiębiorstwa – Saaba, który przeszedł do historii motoryzacji.
Scania ma ponad 130-letnią historię. Jedynie Mercedes i Peugeot mogą pochwalić się tak długoletnią tradycją. Szukając DNA Scanii należy wrócić do początków motoryzacji. Czasów, gdy drogowy pojazd transportowy był wozem konnym o niewielkiej ładowności. Silniki spalinowe były za słabe do transportu wielu ton towarów. Dopiero na początku XX wieku w powszechnym użyciu znalazły się silniki o mocach około 20 KM, które mogły ruszyć z miejsca pojazd ważący kilka ton. Chwila, przecież Scania to również luksusowe automobile.
Tak, ale to tylko mały fragment z jej bogatej historii. Ta część działalności Scanii to zasługa firmy, z którą zawiązała spółkę w 1911 roku i ta spółka trwa do dziś. Chcąc dokonać analizy DNA Scanii musimy cofnąć się do pierwszego „oficjalnego” modelu i sprostować pewne przekłamania. Model z wyraźnie zaznaczonym przodem, który często opisuje się jako pierwszą Scanię to nie jest pierwsza ciężarówka tego producenta. Właściwe zdjęcie i opis znajdziecie poniżej. Zaczynamy.
Scania 1,5 tonne truck (1902) – podwozie jak z wagonu kolejowego, miejsce kierowcy nad przednią osią i 12 „koni parowych” uzyskane z dwucylindrowego silnika. Duży pojazd, niska ładowność, ale to przez słaby silnik. W tym czasie tylko kilku producentów oferowało pojazdy ciężarowe napędzane benzyną, inni oferowali jeszcze pojazdy parowe. Scania była pionierem w produkcji pojazdów ciężarowych.
Pierwsza Scania
Źródło: Scania AB
Scania-Vabis (1911) – pierwsza generacja ciężarówek po połączeniu dawnego producenta wagonów kolejowych z producentem samochodów osobowych (produkowano je aż do końca lat 20-tych). Dwie lub trzy osie, składany dach, wywrotka i autobus – co kto chce, ale to dopiero początek. Zainteresowanie ofertą rośnie z roku na rok. Scania to mistrz podania tego samego na tysiąc różnych sposobów.
Pojazd straży pożarnej z 1911 roku
Źródło: Pinterest
Scania-Vabis 2122 (1926) – prawdopodobnie ostatni osobowy model spółki. Luksusowa kareta produkowana przez 3 lata. Pod maska tylko 4 cylindry, ale w odróżnieniu od Volvo ma zamknięte nadwozie, koła z oponami przeznaczonymi do pojazdów dostawczych oraz mocniejszy silnik. Niestety na rynku jest wiele tańszych modeli w tej klasie. Marka Vabis zniknęła dopiero w 1968 roku. Scania to również pojazdy osobowe, które niestety nie zostały docenione w Europie.
Osobowa Scania
Źródło: Scania AB
Scania „Bulldog” (1932) – COE od Scanii, które przede wszystkim jest znane jako platforma do autobusów. Miejsce kierowcy obok silnika a nie nad nim – jest niższy od podobnym konstrukcji. Wielki sukces sprzedażowy i udana próba debiutu na rynku amerykańskim. Po raz pierwszy sprzedaż autobusów jest większa niż ciężarówek. Scania to również autobusy, które można znaleźć w najdalszych zakątkach świata.
„Bulldog” od Scanii
Źródło: Facebook
Scania seria L10 (1944) – średniej wielkości ciężarówka z modnym „nosem” i 90-konnym dieslem pod maską. Pierwszy model przeznaczony do sprzedaży po kilku latach, w których Scania produkowała jedynie na potrzeby wojska. Wojsko tylko „teoretycznie” było neutralne. Seria L dała początek kilku innym maszynom. Scania ma nos do trafnych decyzji, dzięki którym zyskuje przewagę nad konkurencją.
Scania serii L
Źródło: Scania Club
Scania D-Series (1951) – pierwszy turbodiesel od Scanii. 8 cylindrów, 11 litrów pojemności i moc 180-205 KM. Wielki moment obrotowy – ważniejszy niż moc silnika. Wreszcie mocny silnik, który wykorzystano w największych ciężarówkach. Od tego momentu każdy kierowca zawodowy chciał jeździć mocną Scanią. Silniki konkurencji były wyraźnie słabsze. Scania to silny zawodnik w każdej kategorii wagowej.
Pierwszy turbodiesel od Scanii
Źródło: Scania AB
Scania L36 (1964) – downsizing w wydaniu Scanii. Średniej wielkości ciężarówka napędzana 4-cylindrowym silnikiem była produkowana tylko przez 4 lata. Słaba? Nie, choć 90 KM nie było rewelacyjnym wynikiem. 4 cylindry w ciężarówce w tym czasie uważano za niewystarczające. Zastąpiona przez L51 – mniejszą, opartą o starszą serię L10. Nawet Scania popełnia kosztowne błędy… ale szybko je naprawia.
Reklama modelu L36
Źródło: Pinterest
Scania Metropolitan (1973) – to nie pomyłka. To „Czerwony Piętrus” od Scanii oferowany na rynku brytyjskim. Produkowany przez 5 lat. Zmontowano 661 sztuk i trudno je odróżnić od klasycznego AEC. W czasie, gdy Hong Kong był częścią Zjednoczonego Królestwa można było je zobaczyć tysiące kilometrów od Londynu. Scania potrafi dostosować się do rynku i zaoferować na nim odpowiedni produkt.
Londyński autobus ze szwedzkim rodowodem
Źródło: Flickr
Scania seria 2 (1980) – ciężarówka ciężkiej wagi z szoferką projektu … Giugiaro. Dostępna jako krótkie COE lub z długim przodem – model T. Napędzana rzędową „szóstką” oraz mocnym V8 o pojemności aż 14 litrów. Produkowany nawet w … brazylijskich zakładach Scanii. Popularny model uważany za wyjątkowo trwały. Scania wpisuje się w modę motoryzacyjną i korzysta z usług „motoryzacyjnych krawców”.
Seria 2
Źródło: truck-spotters.eu
Scania seria 4 (1995) – dla Polaków to znany pojazd gaśniczy, ale to również popularna seria pojazdów przeznaczonych do wieku zastosowań. Może mieć nos, ale nie musi. Może mieć 4 osie – każda z nich może być napędzana. Duża sprzedaż tego modelu pozwoliła przetrwać Scanii w czasie, gdy Saab powoli ograniczał działalność. Scania, nawet w trudnym czasie, potrafi zgasić konkurencję.
Seria 4
Źródło: Kelsa
Scania to „Królowa Transportu”. Ma długoletnią tradycję, doświadczenie i umiejętność przetrwania w każdych warunkach. Potrafi dostosować się, ale sama również potrafi wyznaczać trendy. Popełnia błędy, ale szybko je naprawia. Potrafi być klasyczna, ale również podąża za modą. Jest twarda. Sprawdza się tam, gdzie inni próbują, ale nie potrafią. Ma silny charakter. Nie jest „mięczakiem”. Szybko zdobywa szacunek i każdy chce być taki jak Scania. Z różnym skutkiem, ale dla wielu to wzór do naśladowania. Nie wzięło się to znikąd. Trzeba było na to zasłużyć.
Scania nawet w czerwieni wygląda jak twardziel. To ambasadorka szwedzkiej motoryzacji i marka znana na całym świecie. Musi świetnie wyglądać, ale pod modnym strojem są twarde mięśnie. Może być własnością Volkswagena, ale i tak zrobi to co chce i gdzie chce. Ma wolność wyboru – wie, co robi i wie, że zawsze ma rację. Ma mocne (740-konne) „serce”, tanio się nie sprzeda i można na nią liczyć. Scania wielu naśladowców, ale żadna chińska podróbka po prostu nie będzie w stanie wykonać zadania tak szybko i sprawnie jak Scania.
Scania to różnorodność, ale nie taka jak Jaguar. Jeżeli podąża w złym kierunku to natychmiast dokonuje korekty planów. Jest uwielbiana w towarzystwie. Jest znawcą, ekspertem i trudno nie przyznać jej racji. Każdy kierowca marzy o tym aby jeździć właśnie mocną Scanią. To najlepsza rekomendacja dla niej. Królowa jest tylko jedna.