Dubonnet Xenia od Hispano-Suiza? Chyba nie trzeba przedstawiać. Kształt tego nadwozia znają wszyscy. Kim był Dubonnet? Człowiek, dla którego zbudowano ten piękny prototyp to postać barwna – playboy, pilot wojskowy i kierowca wyścigowy (ówczesny celebryta) urodził się w 1897 roku a jego historia to materiał na scenariusz na ciekawy film. Andre Dubonnet karierę zawodową rozpoczął w wojsku. Podczas I Wojny Światowej służył w artylerii, ale obsługa armaty szybko go znudziła i podjął próby zostania pilotem.
W 1917 roku po raz pierwszy zasiadł za drążkiem samolotu SPAD XII i stoczył kilka zwycięskich bitew. Według oficjalnych danych do końca wojny zestrzelił 6 samolotów. Z wojny wrócił w „glorii chwały” – był bohaterem narodowym, o którym rozpisywała się francuska prasa. W grudniu 1922 roku pojął za żonę Claude Sampieri pochodzącą z bogatej rodziny bankowców. W latach 20-tych brał udział w zawodach bobslejowych, wystąpił na Igrzyskach w Sankt-Moritz i ścigał się za kierownicą Bugatti i Hispano-Suiza.
Andre Dubonnet (1897-1980)
Źródło: PICRYL
Pierwszym sukcesem w dorobku Dubonneta była wygrana w GP Bolonii w 1921 roku. Startował za kierownicą Hispano-Suiza H6. Ciężka i szybka wyścigówka doskonale sprawdziła się na trasie wyścigu, ale Dubonnet chciał „poprawić fabrykę”. Rok później wygrał „Jesienne Grad Prix”. Samochód przechodził kolejne modyfikacje, ale najważniejszą była zmiana karoserii na aerodynamiczną – modne „torpedo” z tyłem w kształcie pocisku przeszłoby bez echa gdyby nie „tworzywo, z którego zostało wykonane.
Karoserię wykonano z drewna. Nie był to dąb czy polska lipa, ale drewno pochodzące w tulipanowca. Co to za gatunek? To gatunek drzew ozdobnych, które dorastają do wysokości aż 25 metrów. Wbrew nazwie – nie jest to drzewo delikatne w swojej budowie. Rośnie szybko a dojrzała postać posiada duże i rozłożyste gałęzie. „Tulipanowe torpedo” wyróżniało się na tle konkurencji, której karoserie były wykonane z cienkiej blachy. Drewniana karoseria zwiększyła masę pojazdu, ale nie wpłynęła znacząco na pogorszenie osiągów. Hispano była szybka.
Hispano-Suiza „Tulip Torpedo”
Źródło: moto.pl
Nietypowa wyścigówka startowała m.in. w Targa Florio w 1924 roku. Dubonnet zajął 6. miejsce wyprzedzając mniejsze a równie szybkie wyścigówki. „Tulipanowe topedo” przetrwało do dziś dzięki kilku właścicielom, którzy odbudowali pojazd i wystawiają go na konkursach elegancji. W 1926 roku wystartował w GP Wielkiej Brytanii. Jego nowy Delage był na 1. pozycji przez 88 okrążeń, ale później uległ awarii. Dubonnet naprawił samochód, wrócił na tor i dojechał do mety na 3. pozycji. W tym czasie jego „Hispano” zostało gruntownie przebudowane.
Dubonnet zmienił konstrukcję zawieszenia. Zasługuje ono na szerszy opis. Składało się ze sztywno zamontowanej belki, na której „resorowane wahacze układu kierowniczego i zawieszenia” obracały się wokół tzw. „sworzni królewskich” zamontowanych na końcach osi. Koła zamontowano na zwrotnicach i zawieszono na niezależnych elementach zawieszenia na zewnątrz „sworzni królewskich”. Układ zawierał sprężynę śrubową i amortyzator, w których znajdował się olej niezbędny do smarowania i ochrony części zawieszenia.
W skrócie – zawieszenie takiego typu wyprzedzało konkurencję o przynajmniej jedną generację. Wynalazkiem zainteresowały się amerykańskie marki a GM w zmodyfikowanej formie kupiło patent na ten wynalazek. Układ zapewniał bardzo dobre prowadzenie, ale miał również pewną wadę. Ciśnienie oleju powodowało szybkie zużycie uszczelnień i wycieki, które z czasem pogarszały działanie układu. Pierwszym pojazdem, w którym zamontowano ten wynalazek była Hispano należąca do Dubonneta. To był dopiero początek przygody z projektowaniem pojazdów.
DOLPHIN
Źródło: L’Automobile Ancienne
Dubonnet interesował się aerodynamiką. To z jego inicjatywy zaprojektowano prototyp o nazwie „Dolphin”. Pojazd miał kształt … ryby. Został zbudowany na zawieszeniu Forda. Silnik umieszczono z tyłu. Do przeniesienia napędu służyła półautomatyczna przekładnia marki Cotal (sterowana przyciskami). Pojazd na torze Montlhery osiągnął prędkość 174 km/h. Pomimo użycia silnika Forda V8 zużywał o 1/3 mniej paliwa niż porównywalny model z dużym silnikiem. Tuż po testach Ford odkupił prototyp i umieścił go w zbiorach fabrycznego muzeum.
W tym czasie Dubonnet miał już … drugą żonę. W 1932 roku została ją Xenia Howard-Johnston. Niestety radość nie trwała długo. Xenia zmarła i to właśnie jej imieniem nazwano piękny prototyp, który zbudowano dla w 1938 roku. Piękna sportowa maszyna z aerodynamiczną linią nadwozia i dachem wzorowanym na myśliwcach przetrwała do dziś i jest uznawana za jeden z najważniejszych samochodów okresu międzywojennego. Wcześniej, w 1936 roku Dubonnet został Kawalerem Orderu Legii Honorowej. W barwnym życiu wkrótce pojawiła się trzecia żona.
Xenia
Źródło: Simanaitis Says
To trochę skomplikowane …W zasadzie Ruth Obre pojawiła się już za życia Xenii Howard-Johnston a później ją „zastąpiła”. Pod koniec lat 30-tych Dubonnet współpracował z Alfredem Sloanem. Sloan był wtedy dyrektorem całego General Motors. Podczas wojny Andre powrócił do wojska. Po wojnie nie był tak aktywny jak wcześniej. Dopiero w 1960 roku został zatrudniony przez zakłady Simki. Pracował tam przez krótki okres w biurze konstrukcyjnym. W połowie lat 60-tych przeszedł na zasłużoną emeryturę.
W 1977 roku miał wypadek. Przeżył, ale odniósł ciężkie obrażenia. Zmarł w 1980 roku pozostawiając po sobie legendę przedwojennego playboya – celebryty, który miał ciekawe życie pełne niebezpieczeństw, akcji i romansów. Nie pozostawił po sobie wielkiego majątku, gdyż większość pieniędzy w ostatnich latach życia przeznaczył na badania i rozwój paneli fotowoltaicznych. Pracował nad nimi już w latach 30-tych i próbował wdrożyć „ekologiczne źródła energii” na masową skalę. Jego przodkowie byli znanymi producentami alkoholi.