Kiedy w 1903 roku Jean-Baptiste Franay zakładał nową spółkę (wcześniej jego rodzina wytwarzała nadwozia dla powozów konnych) jeszcze nie wiedział jaka rolę odegra w historii najpiękniejszego okresu motoryzacji – lat międzywojennych. Jego zakład karoseryjny początkowo zajmował się produkcją bryczek konnych, ale szybko zauważył, że z usług dawnych producentów powozów korzystają również klienci drogich automobili. Szybko dostosował się do nowego rynku.
|
Hispano-Suiza H6B Landaulet (1923)
|
Voisin Franay Cabriolet de Ville (1925)
|
|
Renault 40CV Limousine Decouvrable (1927)
|
Alfa Romeo 1750 Sports Phaeton (1928)
|
|
Isotta Fraschini Tipo 8A Cabriolet (1929)
|
Renault Reinastella (1930)
|
|
Duesenberg Model J Berline Touring Sedan (1933)
|
Packard 8 904 Coupe Cauffeur (1933)
|
|
Bugatti 57 Cabriolet (1934)
|
Delage D8-100 Coupe Chauffeur (1936)
|
|
Hispano-Suiza K6 Coupe Chauffeur (1936)
|
Bentley 4 ¼ Franay Tourer (1937)
|
|
Buick Roadmaster Franay Coupe de Ville (1937)
|
Delahaye 145 Franay Cabriolet (1937)
|
|
Hispano-Suiza K6 „Break de Chasse” (1937)
|
Rolls-Royce Sedanca de Ville (1938)
|
|
Packard Super 8 Town Car (1939)
|
Bentley Mark VI (1947)
|
|
Rolls Royce Silver Wraith Drophead Coupe (1947)
|
Talbot-Lago T26 Grand Sport Coupe (1949)
|
|
Delahaye 180 Convertible Limousine (1950)
|
Bentley Mk VI Coupe de Ville (1951)
|
|
Bentley R-Type Continental Sports Saloon (1954)
|
Citroen 15-6H prezydencka limuzyna (1955)
|
Franay był znany głównie z konstrukcji, które łączyły sport i luksus. Franay nie chciał aby jego pojazdy prowadzili szoferzy. Oferta była skierowana do tych, którzy chcą sami prowadzić co podkreślano dobrze wykończoną przestrzenią w przedniej części. Nawet jako „Coupe de Ville” czy „Coupe Chauffeur”, gdzie z przodu powinno być miejsce dla szofera, Franay wydłużał przestrzeń, pochylał szybę czołową i montował wygodną kanapę. To wszystko w trosce o młodego, ale zamożnego klienta.
Franay budował limuzyny dla prezydentów i najbogatszych rodzin. Jako jeden z nielicznych europejskich zakładów realizował zamówienia na karoserie dla pojazdów amerykańskiej produkcji – Buick, Packard i Duesenberg. Zamówienia na nadwozia na amerykańskich ramach pochodziły głównie z USA i Kanady. Model dla francuskiego prezydenta był ostatnim zamówieniem. W 1955 roku zakład zamknięto. Do dziś zachowało się kilkadziesiąt pojazdów zamówionych we francuskim warsztacie.