Historia kobiet z NASCAR jest tak długa jak samych wyścigów. Choć początkowo sport ten kojarzono z przemytnikami, po wojnie chciały w nim również uczestniczyć kobiety. Towarzystwo NASCAR było pełne mężczyzn i kobiety mogły w nim pełnić rolę „ozdobną” – jako towarzyszki życia kierowców lub kibice. Po naciskach ze strony organizacji kobiecych Bill France (założyciel serii) pozwolił na to aby do wyścigów jako zawodniczki dołączyły 3 kobiety.
Jedną z nich była Sara Christian uważała, która w 1949 roku wystartowała na torze Charlotte Speedway. Wyścigu nie wygrała, ale przez większość wyścigu utrzymywała się w środku stawki. Nie umknęło to uwadze innych kobiet, które zazdrościły Sarze rywalizacji z kilkudziesięcioma facetami. Jedną z nich była Ethel Mobley. Ethel – z domu Flock pochodziła z rodziny o motoryzacyjnych tradycjach stąd otrzymała imię, które jej ojciec wybrał tankując na ulubionej stacji benzynowej.
Sieć stacji Ethel musiała być zadowolona z tego wyboru. Czy bracia również? Trudno to stwierdzić, ale „szalona rodzinka” była prawdziwą atrakcją wyścigów NASCAR na przełomie lat 40 i 50-tych. Ethel miała 3 braci i każdy z nich brał udział w wyścigach zatem naturalnym było to, że i ona do nich dołączy. Dołączyła podczas wyścigu na Daytonie w 1949 roku. Co ciekawe, wśród kierowców byli jej bracia. Dwaj byli zmuszeni pogodzić się z wyższością siostry.
Ethel Mobley (1914-1984) obok Forda z 1940 roku i w towarzystwie córki
Źródło: Encyklopedia od Alabama
Na metę przyjechała na 11. miejscu wyprzedzając brata Fontiego i Boba, jedynie Tim zajął zaszczytne 2. miejsce. Był to ogromny sukces – szczególnie dla kobiety, która rywalizowała na równi z mężczyznami (nie było jeszcze żadnej osobnej klasyfikacji czy tzw. „dywizji”). Porównywalnym było osiągnięcie 8. miejsca w wyścigu na Florydzie, choć nie był to wyścig z cyklu NASCAR. Tu też nie było osobnej klasyfikacji, co tylko potwierdza jej umiejętności.
W wyścigu na Florydzie rywalizowała sama przeciw 57 zawodnikom. Jeszce w tym samym roku wystartowała w wyścigu w Bucks County. Zajęła odległe 44. miejsce. Ostatecznie w sezonie 1949 w NASCAR sklasyfikowana została na 52. miejscu. Pomimo tego, że nie był to sukces, Ethel dokonała „czegoś” większego niż zdobycie „wazonu”. To dzięki niej w kolejnych latach coraz większa liczba kobiet chciała brać udział w zawodach typu NASCAR.
Ethel w towarzystwie braci
Źródło: Stock Car Racing Wiki
O kolejnych startach Ethel niewiele wiadomo. Ethel okazjonalnie uczestniczyła w wyścigach regionalnych. Startowała przeważnie na przerobionym Cadillaku swojego męża. To dla niego w 1952 roku zaniechała dalszych startów. Nie oznacza to, że nie była związana ze sportem motorowym. Rola Ethel sprowadziła się do organizatora pracy zespołu. Dziś niewielu o niej pamięta, ale ona i jej bracia to „kawał historii” amerykańskiej motoryzacji.
Zespół „Flying Flocks” na przełomie lat 40 i 50-tych był jednym z niewielu rodzinnych zespołów wyścigowych. W latach 30-tych członkowie tej rodziny byli znani z pokazów kaskaderskich z udziałem … dwupłatowca. Reo Flock była znaną kaskaderką i występowała na pokazach lotniczych. Jak łatwo zgadnąć … imię odziedziczyła po marce znanej z produkcji ciężarówek. Ethel zmarła w 1984 roku pozostawiając po sobie ważną kartę w historii NASCAR.