Kiedy Alexander Winton w 1879 roku emigrował ze Szkocji do USA Amerykanie jeździli przeważnie konno lub koleją, która w tym czasie łączyła pierwsze amerykańskie miasta. Bicykle w miastach nie były popularne. Amerykanie stronili od wynalazków, choć lokomobile były im znane. Winton po przyjeździe do USA podjął pracę w zakładach metalurgicznych Delameter Iron Works. Pracował również jako mechanik na statkach dalekomorskich.
Pod koniec lat 80-tych rozpoczął konstruowanie rowerów. W 1891 roku założył Winton Bicycle Company. Biznes rozwijał się a chętnych na rowery nie brakowało, choć Amerykanie mieli początkowo nie byli przekonani do tego wynalazku. Winton skopiował model europejski i 6 lat później założył Winton Motor Carriage Company. Stał się pionierem motoryzacji w USA. W tym czasie Ford testował swoją zmotoryzowaną bryczke. Oby dwaj panowie nie dążyli się sympatią.
Alexander Winton (1860-1932)
Źródło: Find a Grave
Winton w 1897 roku pokazał pierwszy swój automobil a rok później ciężarówkę. W 1899 roku rozpoczął produkcję ciężarówek stajac się pionierem nowego transportu. Jeszcze w tym samym roku udało mu się sprzedać prototyp i prawa do jego kopiowania. Całość pieniędzy zainwestował w rozwój pojazdów osobowych. Te miały być po prostu dobre – Winton był człowiekiem ceniącym solidność i skuteczność i chciał budować pojazdy trwałe i po prostu najlepsze.
Ford w tym czasie próbował opracować model produkcji a Winton nie eksperymentował. Jego zakłady zatrudniały kilkuset ludzi. Winton rozumiał potęgę reklamy i rolę jaką pełnił w tym czasie sport motorowy. W zasadzie jeszcze go nie było. Były natomiast próby prędkości i wystawy. Rolę toru wyścigowego pełniły tory konne – owale o małej długości i szutrową nawierzchnią. Tam w 1897 roku Winton rozpoczął ustanawianie własnych rekordów.
Ciężarówka i automobil Wintona
Źródło: Vintage Everyday
Na 10-konnym automobilu własnej konstrukcji ustanowił prędkość 54 km/h. Był to nieoficjalny rekord. Wzorem innych konstruktorów podjął próby jazdy dlugodystansowej – przejechał z Cleveland do Nowego Yorku. Trasa o długości 1300 km nie była łatwa, ale Winton przez swoją determinację został zauważony. O sukcesie rozpisywały się gazety a Winton szybko znalazł miejsce wśród pionierów amerykańskiej motoryzacji. To przełożyło się na znaczne pieniądze.
U progu XX wieku Winton był już szanowanym biznesmenem i wynalazcą. Miał już kilka punktów sprzedaży oraz cenionych klientów – rodzin Vanderbiltów, która wspierała jego eksperymenty. Winton, pomimo pracy i studiowania budowy silnika, jednak zawsze wracał do sportu i rekordów. W 1902 roku Winton zbudował pojazd o nietypowej, jak na pojazd wyczynowy, konstrukcji. Jak go nazwano? „Bullet”, czyli pocisk – Winton uwielbiał tą nazwę.
W 1902 roku pokazano drugą wersję konstrukcji nazwanej „Bullet”. Pierwsza, pokazana wcześniej, była szybką karetą z silnikiem o mocy 40 KM. Druga? Pojazd znany pod nazwą „Bullet No.1” miał duży 4-cylindrowy silnik o mocy obliczonej na 58 KM. Sportowe nadwozie miało nisko umieszczony silnik, ale miejsce kierowcy umieszczono wysoko, przez co pęd powietrza skutecznie spowalniał pojazd. Pomimo tego udało się go rozpędzić do ponad 100 km/h.
Bullet No.1
Źródło: Wikiwand
Rekord prędkości wynoszący 110 km/h nie został oficjalnie uznany, ale w żaden sposób nie wpłynęło to na opinię o Wintonie. Był najszybszy, co tylko przyspieszyło prace Forda nad jego własną wyścigówką. Winton nie dał za wygraną. Z połączenia dwóch silników powstał napęd o znacznej mocy. Pojazd powstał specjalnie do zawodów o Puchar Gordona Benetta w 1903 roku. W tym czasie Winton zatrudnił nowego kierowcę, który wcześniej był zawodowym kolarzem.
Barney Oldfield szybko po odejściu z Forda znalazł zatrudnienie u Wintona. Po spektakularnej porażce w wyścigach z Fordem Winton skupił się na promocji swoich pojazdów a Oldfield był nazwiskiem przyciągającym zainteresowanie. Pozwoliło to na kontynuację produkcji automobili osobowych. Tych co roku Winton produkował najwyżej kilkaset sztuk. Tak było do 1924 roku kiedy zakończono produkcję. Później Winton skupił się na rozwoju silników wysokoprężnych.
Te produkował w swojej fabryce w Cleveland. Zakład znany pod nazwą Winton Engine Works do 1928 roku był kierowany przez Wintona. Przez kolejne dwa lata kierował nim G.W. Codrington. Trwało to 2 lata po czym zakład został sprzedany GM. Winton zmarł w 1932 roku. Ostatecznie dziedzictwo Wintona zostało zamknięte w 1962 roku – 30 lat po śmierci konstruktora. Pozostały po nim rekordy i zdjęcia świadczące o dawnych rekordach.